Kusaret

Nga njëra anë po pëlcas xhelozie, duke parë që mungojnë të gjithë nga Athina me pushime dhe unë nuk mundem të iki. Nga ana tjetër, ka një qetësi të lakmueshme. Në Gusht Athina është …ta pish në kupë. Kam dhe kohë të bollshme për të lexuar. Lexoj të gjitha gazetat me radhë. Fillimisht ato greke( rast i mirë për ndonjërin tani të më thotë që jam asimiluar) dhe pastaj ato shqiptare. Të them të vërtetën, i kuptoj plotësisht miqtë e mi grekë kur ankohen për nivelin e shtypit vendas. Ka mjaft …mëkate dhe boshllëqe. Mirëpo, miqtë e mi, nëse e krahasojmë me atë të Shqipërisë, do besoni se lexoni përditë …New York Times! Në shtypin shqiptar, kanibalizmi është elementi mbizotërues. Flasim për përçartje totale. Akoma dhe nëse i biri kundërshton të atin për të çuar gomarin për ujë, në gazetë do shkruhet, jo vetëm emri dhe mbiemri i tij, por edhe me nënvizimin : i riu filan kriminiel, ja hipi babait në vend të gomarit! Çdo ditë, dridhem nga frika se mos shoh në faqen e parë time më’ të quhet …kriminiele e të shoqit që e ka lënë pa ujë 38 ditë dhe duhet të dënohet me burg të përjetshëm! Nëse ka një profesion në Shqipëri, që me të vërtetë çdo ditë nëpërkëmbet, është gazetaria. Asnjë kufi dhe asnjë respekt për të drejtat e personit. ASNJË! Mirëpo, do më thuash, dhe me të drejtë, si të respektoj shtypi kur akoma dhe brenda Parlamentit, vetë Kryeminstri apo Kryeparlamentarja përdorin fjalorin më banal e rrugaçëror që, dëgjojnë muret dhe skuqen nga turpi?! E kisha fjalën për shtypin. Papërgjegjësi dhe shkel e shko. Sado që më dhimbset e ligështohem, duhet pranuar e vërteta. Ka dhe në Greqi gazeta që, po ti zësh me dorë ndotesh (jo nga letra), por akoma dhe këto, krahasuar me “seriozet” e atdheut , ngjajnë me biblën. Nuk di nëse ka shpresë por, frikë kam se i vetmi vend që, në vend që të bëj hapa për t’u afruar me Perëndimin, ecën me vrull pas, është vendi im. Përse, djallin, ky mallkim?! Dhe shtypi është pasqyra e shoqërisë. Një ditë, kam për të shkruar edhe për shtypin shqiptar të Athinës. Meqë pjesë e këtij shtypi jam dhe unë. Këto për sot. Po shkoj në ballkon tani. Nuk dëgjohet asnjë makinë. Kanë ikur të gjithë…

“Kusarët” falenderojnë autorin e shrimit N.Ago, i cili lejoi publikimin e artikullit në këtë blog, pas postimit të tij online tek: http://www.agonek.blogspot.com